Browsing by Author "Proctor, Heather. Promotor"
Now showing 1 - 1 of 1
Results Per Page
Sort Options
Item Wpływ ewolucji intromisji na złożoność rytuałów godowych i morfologię samca i samicy: wodopójki z rodzaju Arrenurus (Acari; Hydrachnida) z Europy i Ameryki Północnej(2016) Więcek, Mariusz; Dabert, Jacek. Promotor; Proctor, Heather. PromotorWybiórczość samic to jedna z głównych sił odpowiedzialnych za gwałtowną i rozbieżną ewolucję cech u samców. Zróżnicowanie morfologiczne i behawioralne może być jednak spowodowane konfliktem między płciami. U roztoczy Arrenurus (Hydrachnidia: Arrenuridae) występują dwa główne wzorce kontroli transferu spermy: a) samiec umieszcza spermę na narządzie kopulacyjnym (petiolus), który wprowadza do otworu płciowego samicy, b) sperma jest wprowadzana przez samicę do jej dróg rodnych. W niniejszej pracy obserwowano zachowania godowe i z pomocą SEM porównano morfologię samców i samic. Morfologię i zachowanie naniesiono na drzewa filogenetyczne uzyskane w oparciu o sekwencje genów jądrowych i mitochondrialnych. W rezultacie po raz pierwszy opisano zachowania godowe 7 gatunków. Stwierdzono, iż u gatunków z dobrze rozwiniętym petiolusem zachowania następujące po depozycji spermatoforów są znacznie wydłużone w czasie, co może usprawniać absorpcję spermy. Pokazano, iż samce reagowały najsilniej na feromony samic własnego gatunku. Inny wzorzec reakcji odnotowano u gatunków z domniemanym transferem mitochondrialnym. Mapowanie cech wskazało, iż ancestralną strategią jest transfer bez intromisji, a wiele struktur morfologicznych samców ewoluowało konwergentnie lub zanikało wielokrotnie. Pokazano, że grupa gatunków z Nowego Świata obecnie będąca w podrodzaju Megaluracarus jest siostrzana do pozostałych roztoczy Arrenurus z Europy i Ameryki Północnej. Odnotowano, iż monofiletycznym podrodzajem jest Arrenurus s. str., podczas gdy podrodzaje Megaluracarus, Micruracarus i Micrarrenurus są polifiletyczne.