Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/11731
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorWawrzynek, Karin-
dc.contributor.authorSebesta, Jadwiga-
dc.date.accessioned2014-09-30T07:50:26Z-
dc.date.available2014-09-30T07:50:26Z-
dc.date.issued2014-06-
dc.identifier.citationStudia Europaea Gnesnensia, 9/2014, s. 9-21pl_PL
dc.identifier.isbn978-83-7654-166-2-
dc.identifier.issn2082-5951-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10593/11731-
dc.descriptionRomantycy niemieccy jak Novalis i Philipp Otto Runge byli skupieni wokół idei „Die blaue Blume” czyli „niebieskiego Kwiata”, ukazywali zatem z nią związane dziecięctwo w formie co prawda wyidealizowanej, lecz pełnej odniesień do rzeczywistych zasad poznawczej transgresji. Dzięcięctwo pojęte nie jako przedział wieku, lecz stan umysłu istotnie obfituje w epistemologiczne wartości, niedoceniane przez racjonalnie zorientowaną filozofię człowieka. Romantyzm dokonał swoistego przewartościowania w tej dziedzinie, oswajając intuicję, przekaz uczuć oraz sferę podświadomą, opisaną za pomocą terminologii psychologicznej dopiero w wieku dwudziestym. Novalis i Runge to artyści i myśliciele, którzy wpisują się w nurt niemieckiego idealizmu nawiązującego do pewnych intuicji wychodzących poza pole czystej filozofii, a mianowicie w stronę mistyki. W centrum zainteresowań analizowanych twórców znalazł się motyw dziecięctwa opisanego z perspektywy duchowej percepcji. Dla nich dziecko staje się ideałem wewnętrznej transformacji uzdalniającej do głębszego poznania świata. Rozumienie rzeczywistości w tak pojętym modelu opiera się na syntetycznym potraktowaniu wiedzy z włączeniem pozaracjonalnych przesłanek. Typ percepcji dziecięcej jest nieskrępowaną aktywnością serca i umysłu, który niezaciemniony przesądami czy stereotypami, da się prowadzić światłu, którego ostatecznym autorem jest Bóg. Właśnie ku Niemu kieruje się sekretne życie dziecka, dynamika jego marzeń i snów, w którym niepodzielnie króluje harmonia i piękno. Dziecko staje się przeto mistykiem naturalnym i prawdziwym, wpatrzonym w wszechświat świeżym spojrzeniem proroka.-
dc.description.abstractThe aim of this article is to show the role of an innocent child as the true mystic, which formally represents the completion of the “Blue Flower”, the main symbol of the German Age of Romanticism, the epoch of yearning for the infinity, inner unity, love and redemption. These aspirations, encapsulated in the notion of the innocent child as the true mystic is particularly manifest in the literary works of Novalis and the paintings of Philipp Otto Runge.pl_PL
dc.language.isodepl_PL
dc.publisherPoznańskie Towarzystwo Przyjaciół Naukpl_PL
dc.subjectchildpl_PL
dc.subjectinnocencepl_PL
dc.subjectmysticizmpl_PL
dc.subjectBlue flowerpl_PL
dc.subjectGerman age of Romanticismpl_PL
dc.subjectNovalispl_PL
dc.subjectPhilipp Otto Rungepl_PL
dc.titleSeelische Unbefangenheit – das Kind als Wahrer Mystkier im Zeichen der “Blauen Blume” bei Novalis und Philipp Otto Rungepl_PL
dc.title.alternativeDuchowa bezstronność – dziecko jako autentyczny mistyk w symbolice “niebieskiego kwiatu” w pismach Novalisa i sztuce Philippa Otto Rungegopl_PL
dc.typeArtykułpl_PL
dc.identifier.doi10.14746/SEG.2014.9.1-
dc.description.tome9pl_PL
dc.description.pageof9pl_PL
dc.description.pageto21pl_PL
dc.description.articlenumber1pl_PL
dc.description.journaltitleStudia Europaea Gnesnensiapl_PL
Appears in Collections:Studia Europaea Gnesnensia, 2014/9

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
SEBESTA WAWRZYNEK.pdf1.43 MBAdobe PDFView/Open
Show simple item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.