Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/14807
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorKotkowska, Elżbieta-
dc.date.accessioned2016-07-12T08:49:56Z-
dc.date.available2016-07-12T08:49:56Z-
dc.date.issued2015-
dc.identifier.isbn9788365251220-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10593/14807-
dc.description.abstractWartości prawdziwe dobre i piękne są obecne w każdej kulturze. One dzięki procesowi, określonemu w XX wieku jako inkulturacja, pozwalają integrować je w chrześcijaństwie tak by człowiek mógł wyrażać wiarę w kulturze swojej i swoich przodków. Dzięki temu możliwe jest pełne zakorzenienie chrześcijaństwa w innych formach wyrazu niż biblijny. Chrześcijaństwo europejskie jest bardzo silnie związane z kulturą hellenistyczną. Tak bardzo, że często zapomina się o trudzie przechodzenia od kultury biblijnej do kultury Greków w wyrazie i obronie wiary. Tymczasem był to proces, który trwał przeszło trzy wieki. Język jest najważniejszym nośnikiem kultury, a pisma Kościoła powstały w języku greckim, co ułatwiało i przyspieszyło proces inkulturacji. Trzeba było jednak prawie trzystu lat zmagań o słowo, by z determinacją i odwagą wprowadzić niebiblijne pojęcie do wyznania wiary Kościoła. Ojcowie pierwszego powszechnego zgromadzenia biskupów, zwołanego przez cesarza Konstantyna, podpisali dokument, „Wyznanie wiary 318 Ojców”, w którym zaistniało słowo ὁμοούσιος w sformułowaniu Syn jest „współistotny Ojcu” (ὁμοούσιον τῷ πατρί). Oba sformułowania to wypowiedziane w okolicach Cezarei Filipowej i zapisane jako „Credo nicejskie” są, co do treści równoważne. Wyrażają tę samą prawdę objawioną w Jezusie Chrystusie, która trwa w przekazie oraz w interpretacji w Kościele, iż Jezus Chrystus jest Bogiem. By ukazać ten proces dojrzewania wyrazu wiary problematyka pracy skupia się przede wszystkim wokół pytania: „W jaki sposób przebiegał proces inkulturacji, który zaowocował przyjęciem niebiblijnego słowa w obronie wiary biblijnej, od strony pogan jak i od strony tych, którzy przyjęli Objawienie?” Po prawie trzystu latach dialogu z kulturą hellenistyczną, przyjęte w czasie zgromadzenia w Nicei pojęcie ὁμοούσιος obroniło religijną powagę chrześcijaństwa. Dzięki temu ujawniła się ranga Kościoła jako instytucji kierowanej przez biskupów i papieża w Rzymie. Ta wspólnota ukazała swą wielkość duchową zakorzenioną w poszukiwaniu prawdy. Ostoją tej wielkości były też kościoły domowe i życie mnisze zrodzone pod koniec III w. Termin ὁμοούσιος był w IV w. terminem teologicznie niedopracowanym, otwartym i dzięki temu ostatecznie stał się orężem walki o ortodoksję w życiu chrześcijan i na kolejnych soborach.pl_PL
dc.description.sponsorshipPUBLIKACJA FINANSOWANA Z FUNDUSZU WYDZIAŁU TEOLOGICZNEGO UNIWERSYTETU IM. ADAMA MICKIEWICZA W POZNANIUpl_PL
dc.language.isopolpl_PL
dc.relation.ispartofseriesWydział Teologiczny UAM, Studia i Materiały;175-
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesspl_PL
dc.subjectinkulturacjapl_PL
dc.subjectinculturationpl_PL
dc.subjectὁμοούσιοςpl_PL
dc.subjectchrześcijaniepl_PL
dc.subjectpoganiepl_PL
dc.subjectChristianspl_PL
dc.subjecthistoria powszechnapl_PL
dc.subjectpaganspl_PL
dc.subjecthistoria zbawieniapl_PL
dc.subjectgeneral historypl_PL
dc.subjectdialogpl_PL
dc.subjecthistory of salvationpl_PL
dc.subjectdialoguepl_PL
dc.titleNicejskie ὁμοούσιος w procesie inkulturacji wiary w Bóstwo Syna. Studium teologicznofundamentalne na tle tradycjipl_PL
dc.title.alternativeThe Nicene ὁμοούσιος in the Process of Inculturation of the Faith in the Divinity of the Son. A Fundamental-Theological Study Against the Backdrop of Traditionpl_PL
dc.typeKsiążkapl_PL
Appears in Collections:Książki/rozdziały (WT)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Elżbieta_Kotkowska_Nicejskie_SM_175.pdf4.61 MBAdobe PDFView/Open
Show simple item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.