Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/561
Title: Szaleństwo i patos w dziełach scenicznych Georga Friedricha Händla
Other Titles: Madness and pathos in the stage works of Georg Friedrich Händel
Authors: Igielska, Anna
Advisor: Kozłowski, Krzysztof. Promotor
Keywords: Opera
Georg Friedrich Händel (1685–1759)
Patos
Pathos
Szaleństwo
Madness
Issue Date: 16-Sep-2010
Abstract: Rozprawa poświęcona jest zagadnieniu operowego patosu, a dokładniej – operowej scenie szaleństwa jako jednej z jego form. Autorka prezentuje historię pojęcia patosu od antyku do XVIII wieku, włączając w jej obręb operę jako gatunek w sposób ścisły związany z obrazowaniem i wywoływaniem uczuciowego poruszenia. Punktem wyjścia do rozważań nad zjawiskiem patosu w operze jest myśl Carla Dahlhausa dotycząca typu bohatera operowego „wydanego” obcej sile, jako definicję nadrzędną natomiast przyjmuje się tu propozycję Rainera Dachselta przedstawioną w pracy pt. „Patos. Tradycja i aktualność zapomnianej kategorii poetyki” („Pathos. Tradition und Aktualität einer vergessenen Kategorie der Poetik”, Heidelberg 2003). W pierwszej części pracy autorka zajmuje się problematyką stylu patetycznego, technikami generowania patosu i XVII-wiecznym zwrotem w sposobie rozumienia funkcji figur retorycznych. Część druga poświęcona jest pozaoperowym i operowym konwencjom przedstawiania szaleństwa. Na przykładzie trzech scen z dzieł scenicznych Georga Friedricha Händla – Tamerlano (1724), Orlando (1733) i Hercules (1745) – autorka potwierdza tezę, iż związek pomiędzy patosem a operowym szaleństwem ujawnia się w wyrażonej na sposób muzyczny sytuacji utraty przez bohatera kontroli nad własnym działaniem i emocjami.
Presented doctoral thesis is devoted to the problem of pathos in the opera – precisely the operatic scene of madness as one of its form. At first the author presents the history of the term pathos from antiquity to the eighteenth century, including opera as a genre strictly related to depicting and evoking affections. A point of departure for the dissertation over the phenomenon of the operatic pathos is Carl Dahlhaus' idea of such type of the operatic character who is left to unknown power. However, overriding to this idea is the definition of pathos by Rainer Dachselt in his „Pathos. Tradition and relevance of forgotten category of poetics” („Pathos. Tradition und Aktualität einer vergessenen Kategorie der Poetik”, Heidelberg 2003). In the first part of the dissertation the author deals with the question of pathetic style, techniques for generating pathos and the turnabout in the conception of rhetorical figures' function that took place in 17th century. The second part is devoted to non-operatic and operatic conventions of the representation of madness. Grounding on three scenes from Georg Friedrich Händel’s theatrical works – Tamerlano (1724), Orlando (1733) and Hercules (1745) – the author proves the thesis that the relationship between pathos and operatic madness reveals via music in the very moment when the character loses control over both his conduct and emotions.
Description: Filologia Polska i Klasyczna: Instytut Filologii Polskiej
URI: http://hdl.handle.net/10593/561
Appears in Collections:Doktoraty (WFPiK)
Doktoraty 2010-2022 /dostęp ograniczony, możliwy z komputerów w Bibliotece Uniwersyteckiej/

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Anna Igielska, Szaleństwo i patos w dziełach scenicznych Georga Friedricha Haendla (Poznań 2010).pdf
  Restricted Access
13.76 MBAdobe PDFView/Open
Show full item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.