Poezja jako palimpsest. Analiza dłuższych form poetyckich z „amerykańskiego” okresu twórczości Wystana Hugh Audena - Partyka, Jacek (My University, 2010)
Celem rozprawy jest analiza wybranych utworów poetyckich napisanych przez W. H. Audena w „amerykańskim” okresie jego twórczości (1939-1948): New Year Letter, Tym czasom, Morze i zwierciadło i The Age of Anxiety. Metodologiczną ramą dla rozważań jest sformułowane bez mała pół wieku temu pojęcie intertekstualności, które w przypadku twórczości Audena okazuje się nie tylko sposobem przejawiania się szeroko pojętej tradycji, ale wręcz niezbędnym warunkiem jej funkcjonowania w przestrzeni literatury. Jedną z najbardziej uderzających właściwości poezji tworzonej przez Audena po podjęciu przez niego decyzji o emigracji do Stanów Zjednoczonych była dążność do przebudowania własnej tożsamości artystycznej nie poprzez próbę przystosowania się do nowego kontekstu kulturowego, lecz przez pisanie wierszy, w których starannie i świadomie wykorzystana intertekstualność miała być gestem aprobaty wobec literackiego dziedzictwa kontynentu, który opuścił. New Year Letter, Tym czasom, Morze i zwierciadło i The Age of Anxiety to palimpsesty, w których na podobieństwo starożytnych rękopisów widoczne są ślady tego, co napisane zostało wcześniej. Ich intertekstualnie budowane znaczenia domagają się intertekstualnej strategii interpretacyjnej. Auden powtarza cudze słowa, wykorzystuje cudze tematy, wyciąga z lamusa pozornie martwe konwencje i zaprzęga je do własnych celów, przypominając w ten sposób, że żywiołem literatury jest twórcze przetwarzanie, a tradycja nie podejmowana przez nowe pokolenia traci pojęciowy sens.

The present dissertation is an attempt at analyzing traces of literary tradition in the selected longer poems written by Wystan Hugh Auden in his American period (1939-1948): New Year Letter, For the Time Being, The Sea and the Mirror and The Age of Anxiety. The methodological framework that has been employed in the study derives from the notion of ‘intertextuality’ created over half a century ago in France. This key notion appears to be particularly useful as it describes the way literary tradition was perceived by Auden. Tradition, as he implies in the longer poems discussed in the dissertation, can be preserved and kept alive only as long as it ‘surfaces’ in the form of citations, allusions, paraphrases, parodies, etc, in the fabric of a contemporary literary text. In the process of fusing the old and the new, the poetry of Auden becomes a form of a palimpsest – beneath the lines he writes one can spot the traces of the immense reservoir of words and ideas of his literary predecessors. The juxtaposition of various discourses (the borrowed ones and the newly created ones) generates new meanings and this, in turn, leads to a much broader perspective on the issue that is being considered in a given literary text.
Poetry as Palimpsest. W. H. Auden’s American Longer Poems
Wydział Neofilologii: Instytut Filologii Angielskiej
Keywords: W. H. Auden; T. S. Eliot; Modernizm; Modernism; Tradycja; Tradition; Intertekstualność; Intertextuality