Współzależność kontekstu rozwoju, stylu życia i struktury Ja - Brzezińska, Anna Izabela (My University, 2005)
Celem moim jest ukazanie związku o charakterze współzależności (interdependence2) miedzy jakością kontekstu życia jednostki a stylem życia i jakością jej struktury tożsamości. Współzależność ta odnosi się do wzajemnego wpływu, jaki wywierają na siebie w ciągu całego życia jednostka i jej otoczenie. Związek ten w psychologii opisywany i analizowany jest przede wszystkim przez koncepcje ujmujące rozwój i funkcjonowanie człowieka w kategoriach interakcji. Są to np. koncepcje ukazujące powiązania miedzy oddziaływaniem genów i wpływem środowiska na funkcjonowanie człowieka (Bergeman, Plomin, 1989), interakcyjne koncepcje temperamentu, a szczególnie koncepcja tzw. temperamentu trudnego wg A. Thomasa i S. Chess (1977; por. tak e Carey, 1986, s. 39-40), J. Bronfenbrennera (1979) koncepcja pośrednich i bezpośrednich wpływów środowiska na funkcjonowanie człowieka oraz zagnie d onych w sobie subsystemów (exo-, makro-, mezo- i mikrosystemu) tworzących łącznie społeczne i kulturowe środowisko rozwoju człowieka, kontekstualizm R. L. Lernera (1989), wyjasniąjacy zachowanie człowieka w kategoriach zarówno „odpowiedzi” na oddziaływania otoczenia, jak i „prowokacji” czy – lepiej – „ewokacji” różnych zmian w otoczeniu, koncepcja H. R. Schaffera (1981, 1994a, 1994b, 1994c, 1994d, 1995a, 1995b, 2004) wzajemności wpływu matki i dziecka w procesie wczesnej socjalizacji, interakcyjne ujecie procesu akwizycji mowy (np. Schieffelin, Ochs, 1995) etc.