The Phonology of Quantity in Icelandic and Norwegian - Czarnecki, Przemysław (Wydział Neofilologii UAM w Poznaniu, 2016)
Tematem niniejszej rozprawy jest analiza fonologiczna iloczasu w j. islandzkim i norweskim. Podstawę teoretyczną analizy stanowi model Fonologii Rządu. W rozdz. 1. przedstawione zostały inwentarze dźwięków j. islandzkiego i norweskiego, a także hierarchia elementów prozodycznych (akcentu, iloczasu i tonu) i wpływ akcentu na dystrybucję długich i krótkich samogłosek. Rozdz. 2. przedstawia podstawowe założenia Fonologii Rządu. Rozdz. 3. poświęcony jest tzw. wzdłużeniu w otwartych sylabach i alternatywnej definicji otwartej sylaby. W rozdz. 4. analizie poddano zbitki spółgłoskowe, które występują na początku i wewnątrz wyrazów. Dla podkreślenia uniwersalności analizy, przywołano dane z j. farerskiego. Rozdz. 5. analizuje preaspirację w j. islandzkim. Opisana jest ona zarówno pod względem struktury melodycznej, jak i pozycji w sylabie. Rozdz. 6. poświęcony jest analizie spółgłosek retrofleksyjnych w j. norweskim. Rozdz. 7. rozwija opis zbitek spółgłoskowych wewnątrz słowa, skupiając się na takich, które następują tylko po krótkiej samogłosce. Rozdz. 8. prezentuje szczegółową analizę jednej spółgłoski islandzkiej, /s/, i jej znaczenia dla opisu iloczasu w tym języku. Opisano /s/ jako „podwójnego agenta” w fonologii j. islandzkiego. Rozdz. 9. konfrontuje ustaloną w regułę iloczasu z formami złożonymi morfologicznie, tj. derywatami i złożeniami. Rozdz. 10. kontynuuje dyskusję nad rolą informacji morfologicznej w analizie iloczasu. Zaproponowano opis wybranej kategorii morfologicznej tj. tworzenia czasu przeszłego.

Chapter 1 briefly presents sound inventories of Icelandic and Norwegian. Chapter 2 presents basic theoretical assumptions of Government Phonology. Chapter 3 is devoted to the so-called „open syllable lengthening” in Icelandic and Norwegian. Chapter 4 discusses branching onsets in Icelandic and Norwegian. An attempt is made to explain why forms like Ic. sötr or Norw. Afrika have a stressed long vowel, although a consonant cluster follows. Chapter 5 further analyses the distribution of long and short vowels and continues the discussion on Icelandic preaspiration. Chapter 6 sheds some alternative light on the so-called retroflex consonants in Norwegian. Chapter 7 takes a closer look at what was traditionally called coda-onset contact. Chapter 8 analyses the peculiar phonological behavior of /s/ in Icelandic. Following GUSSMANN (2001a) we call it “the double agent” of Icelandic phonology. Chapter 9 is devoted to the phonology of quantity in compound words in Icelandic. Chapter 10 analyses the creation of past tense in Icelandic and Norwegian from the phonological point of view.
Keywords: fonologia rządu; government phonology; iloczas; quantity; język islandzki; Icelandic; język norweski; Norwegian