Appendix: Polskie szkolnictwo wyższe a transformacje uniwersytetów w Europie - Kwiek, Marek (Wydawnictwo Naukowe UAM, 2010)
Polskie szkolnictwo wyższe, o ile powiodą się planowane reformy, w 2020 roku będzie w pełni zintegrowane ze szkolnictwem europejskim. Dlatego jego cele i zadania w Polsce nie mogą ignorować tych celów i zadań europejskich systemów edukacyjnych, które wyłaniały się stopniowo w ostatniej dekadzie i które w skali całej Europy stają się coraz bardziej zbieżne. Najważniejsze systemy europejskie już mówią wspólnym głosem, a najbardziej słyszalny dzisiaj w Europie głos Komisji Europejskiej jest de facto głosem właśnie tych najważniejszych systemów. Idee zmian nie rodzą się w izolacji, ale wynikają z doświadczeń transformacji uczelni w najważniejszych gospodarkach Europy z ostatniej dekady (a w przypadku Wielkiej Brytanii – z ostatnich dwóch dekad). Nigdy przedtem w historii powojennej integracji europejskiej polityka edukacyjna państw Unii Europejskiej nie stawiała sobie tak zbliżonych celów, państwa te nie posługiwały się w swoich dokumentach tak bliskimi – i zarazem tak nowymi w porównaniu z poprzednimi dekadami – kategoriami (jak choćby zatrudnialność absolwentów, rozliczalność uczelni, mobilność kadry akademickiej czy samodzielność finansowa uczelni). Nigdy przedtem nie toczyła się również tak szeroka dyskusja z udziałem wszystkich państw UE na temat przyszłości szkolnictwa wyższego (a zwłaszcza uniwersytetów badawczych, research-intensive universities) na forum międzyrządowym i unijnym.
Keywords: szkolnictwo wyższe; reformy szkolnictwa wyższego; przyszłość szkolnictwa wyższego; polskie uniwersytety; uniwersytety europejskie; badania szkolnictwa wyższego; polityka edukacyjna