,,Ja i AlDS". Artystyczne i wystawiennicze praktyki emancypacyjne w Polsce w czasach transformacji - Kempińska, Luiza (My University, 2023)
Przedmiotem rozprawy doktorskiej są artystyczne i wystawiennicze praktyki wokół HIV i AIDS podejmowane w Polsce w latach dziewięćdziesiątych XX w. Jej celem jest przebadanie emancypacyjnej potencjalności działań artystycznych i wystawienniczych w odniesieniu do kształtującego się w czasach transformacji ustrojowej systemu norm. Analiza tych działań jest ukierunkowana na sposoby problematyzowania przez nie normatywności kształtującej się wraz z nowym ładem politycznym. Przywoływane są najwcześniejsze ekspozycje sztuki dotyczącej HIV i AIDS zorganizowane. W Polsce - wystawa Piotra Nathana i Huntera Reynoldsa otwarta w warszawskiej galerii Dziekanka w 1991 roku oraz pokaz 5000 sztuk Antoniego Grabowskiego z warszawskiej galerii Appendix z 1992 roku. Głównym przedmiotem analizy jest wystawa Ja i AIDS, zorganizowana w 1996 roku przez osoby związane z pracownią prowadzoną przez Grzegorza Kowalskiego na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Była to pierwsza W Polsce wystawa zbiorowa dotycząca problematyki HIV i AIDS. Działania artystyczne i wystawiennicze wokół HIV i AIDS rozpatrywane są przy wykorzystaniu teorii rozwijanej przez Michela de Ceteau: jako praktyki emancypacyjne. Przyjmowana w analizach perspektywa czerpie również z pojęć narratologicznych wypracowanych przez Mieke Bal. Kategoria narracji dotyczy w tym ujęciu zarówno języka, tekstu mówionego i pisanego, jak i innych mediów: realizacji artystycznych, ich aranżacji czy reIacji pomiędzy zaprezentowanym i pracami a architekturą. Narratologiczna koncepcja wystawy jako aktu wypowiedzi zostaje rozszerzona o namysł nad pozycją mówiącego podmiotu, a także nad relacyjnością i kontekstem ekspozycji.
Wydział Nauk o Sztuce
Keywords: HIV; AIDS; wystawy; praktyki emancypacyjne; sztuka polska lat 90.; exhibitions; emancipatory practices; Polish art in the 1990s