Uczenie subtelnej, sekwencyjnej umiejętności motorycznej za pomocą symulacji ruchowej - Sobierajewicz, Jagna (My University, 2018)
Niniejsza rozprawa doktorska miała na celu określenie specyfiki nabywania umiejętności motorycznych za pomocą wyobrażania ruchowego z wykorzystaniem paradygmatu Go/NoGo, przezczaszkowej stymulacji prądem stałym (tDCS) oraz elektroencefalografii (EEG). Najpierw zbadano, czy uczenie się umiejętności motorycznych jest zależne od efektora, czy też nie. Wyniki wykazały, że uczenie się umiejętności motorycznych zarówno za pomocą wyobrażania ruchowego, jak i fizycznego wykonywania ruchu nie jest zależne od efektora. Następnie zbadano wpływ zwiększonej wiedzy specjalistycznej na uczenie się umiejętności motorycznych, porównując wyniki behawioralne i EEG między muzykami i nie-muzykami. Wyniki wykazały, że uczenie umiejętności motorycznych zależy od zwiększonej wiedzy tylko w przypadku uczenia się z wykorzystaniem fizycznego wykonywania ruchu. Na koniec zbadano, czy nauka umiejętności motorycznych połączona z tDCS wpłynie na efekty uczenia się sekwencyjnych umiejętności motorycznych. Wyniki wykazały, że tDCS wpływa tylko na efekty uczenia się ogólnego, ale nie na efekty uczenia się specyficznego dla sekwencji. Wyniki przedstawione w tej rozprawie wskazują, że wyobrażanie ruchowe ma korzystny wpływ na sekwencyjne uczenie motoryczne, co ma istotne konsekwencje dla terapii wykorzystujących wyobrażanie ruchowe, np. dla dzieci z porażeniem mózgowym lub pacjentów po udarze. Co więcej, wyobrażanie ruchowe może być stosowane po prostu do zwiększenia specyficznych umiejętności motorycznych (np. przez muzyków lub sportowców) w przypadku braku możliwości wykonywania ćwiczeń fizycznych lub choroby.

This thesis was aimed at determining the specificity of acquiring motor skills through motor imagery using the Go/NoGo paradigm, transcranial direct current stimulation (tDCS), and electroencephalography (EEG). First, it was examined whether the learning of a motor skill with motor imagery and motor execution is effector-dependent or not. Results indicated that motor skill learning both with motor execution and motor imagery was not effector-dependent. Next, the influence of increased expertise on learning a motor skill with motor execution and motor imagery was examined by comparing behavioral and EEG results between musicians and non-musicians. Interestingly, the results indicated that learning a fine motor skill depends on increased expertise only in the case of learning with motor execution. Finally, it was investigated whether learning a fine motor skill combined with tDCS would influence the sequence-learning effects. Results revealed that tDCS affects only a-specific learning effects, but not sequence-specific learning effects. Overall, the results reported in this dissertation indicate that motor imagery has a beneficial effect on acquiring a fine sequential motor skill. The outcome of this thesis increased our understanding of crucial characteristics of motor imagery, what have relevant consequences for therapies using motor imagery, for example, for children with cerebral palsy or for patients after stroke. It may also be used to simply enhance specific motor skills (e.g., by musicians or athletes) in the case of inability of physical practice or disease.
Learning a fine sequential hand motor skill by motor imagery
Wydział Nauk Społecznych
Keywords: wyobrażanie ruchowe; uczenie motoryczne; elektroencefalografia (EEG); przezczaszkowa stymulacja prądem stałym (tDCS); motor imagery; motor learning; electroencephalography (EEG); transcranial direct current stimulation (tDCS)