Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/23074
Title: Does direct democracy really work? A review of the empirical evidence from Switzerland
Other Titles: Czy demokracja bezpośrednia naprawdę działa? Przegląd dowodów natury empirycznej na przykładzie Szwajcarii
Authors: Geissbühler, Simon
Keywords: direct democracy
democracy
participation
Switzerland
median voter
demokracja bezpośrednia
demokracja
partycypacja
Szwajcaria
przeciętny wyborca
Issue Date: 2014
Publisher: Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM
Citation: Przegląd Politologiczny, 2014, nr 4, s. 87-97.
Abstract: Discussions about direct democracy and its advantages and risks are often superficial, invoke stereotypes and ignore empirical data. This article tests seven common criticisms of direct democracy by referring to the Swiss experience. Evidently, Swiss democracy is not a copy/paste model, but has developed in a specific historical and institutional setting. It is obvious that both conservative as well as left-wing critics overemphasize their case against direct democracy by (wilfully) neglecting the evidence. Direct democracy does not lead to anarchy. The common people can make reasonable decisions. Minorities are not more discriminated against in direct democratic systems than in representative ones. Money plays a role in direct democracy, as it does in representative systems. Direct democracy slows down reforms, but it also makes them steadier and more sustainable. Direct democracy brings contentment to its citizens. Finally, direct democracy is not ideologically predisposed. It is a mechanism to revert policies back to the median voter.
Dyskusje o demokracji bezpośredniej, jej zaletach i zagrożeniach są często powierzchowne, odwołujące się do stereotypów i pomijające dane empiryczne. Niniejszy artykuł, odwołując się do doświadczeń szwajcarskich, analizuje siedem czynników dotyczących demokracji bezpośredniej. Oczywistym jest fakt, iż szwajcarska demokracja nie jest łatwym do powielenia modelem, m.in. ze względu na to, że rozwinęła się w bardzo specyficznych warunkach historycznych i instytucjonalnych. Odpowiadając na krytykę demokracji bezpośredniej, zaznaczyć należy, iż demokracja bezpośrednia nie prowadzi do anarchii, a zwykli obywatele mogą podejmować racjonalne decyzje. Ponadto, w demokracji bezpośredniej mniejszości nie są dyskryminowane bardziej niż w demokracji przedstawicielskiej, a pieniądze odgrywają w obu formach demokracji podobną rolę. Pamiętać należy, iż demokracja bezpośrednia spowalnia reformy, ale jednocześnie czyni je stabilniejszymi i bardziej zrównoważonymi, co z kolei przekłada się na zadowolenie wśród obywateli.
URI: http://hdl.handle.net/10593/23074
DOI: 10.14746/pp.2014.19.4.6
ISSN: 1426-8876
Appears in Collections:Przegląd Politologiczny, 2014, nr 4

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Simon Geissbuhler, Does direct democracy really work.pdf85.73 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.