Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/23213
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorBania, Radosław-
dc.date.accessioned2018-05-17T10:08:04Z-
dc.date.available2018-05-17T10:08:04Z-
dc.date.issued2014-
dc.identifier.citationPrzegląd Politologiczny, 2014, nr 1, s. 201-214.pl
dc.identifier.issn1426-8876-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10593/23213-
dc.description.abstractWydarzenia „Arabskiej Wiosny” nie ominęły niemal żadnego zakątka świata arabskiego. Niepokoje i wystąpienia antyrządowe miały miejsce również w bogatych, naftowych monarchiach Zatoki Perskiej. W porównaniu z obszarem Maghrebu i Maszriku wystąpienia antyrządowe miały jednak przebieg ograniczony, w niektórych przypadkach wręcz incydentalny. Jedynie na Bahrajnie doszło do gwałtownych wystąpień antyrządowych, które przybrały charakter masowy i zagroziły rządom dynastii Al-Chalifa. W efekcie władze królestwa Bahrajnu zdecydowały się poprosić państwa Rady Współpracy Państw Zatoki o pomoc militarną w celu ustabilizowania sytuacji wewnętrznej, której ostatecznie udzieliła Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Odmiennie niż w przypadku pozostałych obszarów Bliskiego Wschodu, państwa Zatoki przetrwały najbardziej krytyczny okres „Arabskiej Wiosny” zachowując niezmienione główne składniki swoich systemów politycznych. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie rozwoju wydarzeń politycznych w państwach Zatoki roku 2011 oraz wskazanie uwarunkowań, które zdecydowały o przetrwaniu systemów politycznych tych państw w okresie kryzysu politycznego.pl
dc.description.abstractPractically nowhere in the Arab world were the events of the Arab Spring avoided. Civil unrest and anti-government protests occurred in the rich oil monarchies of the Persian Gulf as well. When compared to the Maghreb and Mashrik, however, these anti-government protests were limited and in some cases merely incidental. Bahrain was the only country to witness violent anti-government protests of mass character, and that threatened the rule of the Al-Khalifa dynasty. Consequently, the authorities of the Kingdom of Bahrain decided to ask the members of the Gulf Cooperation Council for military aid in order to stabilize the internal situation, and eventually obtained it from Saudi Arabia and the United Arab Emirates. Unlike the remaining territory of the Middle East, the Gulf countries survived the most critical period of the Arab Spring, maintaining the key elements of their political systems unaltered. The objective of this paper is to present the progress of political events in the Gulf countries in 2011 and to indicate which determinants were decisive for the survival of the political systems in these states during a time of political crisis.pl
dc.language.isopolpl
dc.publisherWydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAMpl
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesspl
dc.subjectArabska Wiosnapl
dc.subjectarabskie monarchie Zatokipl
dc.subjectsytuacja polityczna w państwach subregionu Zatoki Perskiejpl
dc.subjectArab Springpl
dc.subjectArab Gulf monarchiespl
dc.subjectpolitical situation in the Gulf statespl
dc.title„Arabska Wiosna” – doświadczenia arabskich monarchii subregionu Zatoki Perskiejpl
dc.title.alternativeThe Arab Spring – the Experiences of the Gulf Monarchiespl
dc.typeArtykułpl
dc.identifier.doi10.14746/pp.2014.19.1.13-
Appears in Collections:Przegląd Politologiczny, 2014, nr 1

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Radosław Bania, „Arabska Wiosna” – dooewiadczenia arabskich monarchii subregionu Zatoki Perskiej.pdf91.25 kBAdobe PDFView/Open
Show simple item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.