Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/4071
Title: Poziom autonarracyjności wypowiedzi i użyteczność wybranych sposobów ich generowania
Other Titles: The self-narrativity level of the utterances and the usefulness of the narrative-eliciting instructions
Authors: Soroko, Emilia
Advisor: Paluchowski, Władysław Jacek
Keywords: podejście jakościowe
autonarracja
metody autonarracyjne
narracyjność
inklinacja autonarracyjna
Issue Date: 2007
Abstract: Autonarracja (jako relacjonowanie własnego doświadczenia) jest dla psychologa istotnym źródłem informacji diagnostycznych, ponieważ w autonarracji odzwierciedla się indywidualny sposób nadawania znaczenia rzeczywistości (wewnętrznej i zewnętrznej), który konstytuuje poczucie tożsamości. Wydaje się ważne określenie użyteczności metod (instrukcji) wywoływania autonarracji pod względem ich potencjału w zakresie stymulowania wypowiedzi o wysokim poziomie narracyjności. Istnieją czynniki (intrapersonalne i sytuacyjne), które mogą modyfikować efekty instrukcji autonarracyjnych. Jednym z intrapersonalnych czynników jest tzw. inklinacja narracyjna – dyspozycyjna tendencja do opowiadania o sobie w konwencji opowieści. W referowanych badaniach podjęto się próby określania poziomu narracyjności w tekstach, zebranych za pomocą trzech różnych instrukcji autonarracyjnych w wywiadach (1. pytania otwartego, 2. rozmowy o przyniesionej fotografii, 3. metafory życia jako książki) od osób o różnym poziomie inklinacji autonarracyjnej. Teksty poddano ilościowej analizie treści w celu określenia wskaźników oraz poziomu narracyjności. Badania między innymi sugerują, że psycholog stosujący instrukcje autonarracyjne, nie powinien abstrahować od wpływu inklinacji narracyjnej na użyteczność instrukcji generowania autonarracji.
Self-narrative (as reporting one’s own experience in a narrative form) is a significant source of information for a psychologist, because the self-narrative reflects an individual pattern of meaning-making, which is constitutive for sense of identity. It is claimed that the usefulness of methods (instructions) aimed at generating self-narrative should be assessed. The most useful the instruction is, the highest level of narrativity it produces. It might be assumed, that there are some factors (intrapersonal and situational), which may modify the effects of self-narrative elicitation instructions. One of the intrapersonal factors is the self-narrative inclination – a dispositional tendency to story-telling about one’s own experience. The presentation concerns the estimation of narrativity levels in the texts produced by the participants during three different self-narrative elicitation instructions (1. open-ended question; 2. photo-elicitation interview; 3. life-as-book metaphor). The participants differed in the self-narrative inclination level. Texts were quantitatively content-analyzed in search for narrativity indices and narrativity levels. Briefly speaking, the peace of research suggests, that the psychologist should not disregard the impact of self-narrative inclination on the usefulness of self-narrative elicitation instructions.
URI: http://hdl.handle.net/10593/4071
Appears in Collections:Doktoraty 1990-2009

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
E Soroko doktorat.pdf4.51 MBAdobe PDFView/Open
Show full item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.