Mechanicyzm Roberta Boyle'a. Od chaosu "rzeki Heraklita" do piękna zegara ze Strasburga

Abstract

W rozumowaniu Boyle’a przekonanie o doskonałości świata zbudowanego według praw mechaniki, pełniło funkcję swoistego pomostu pomiędzy sferą „kultury” a „natury”. W swoich rozważaniach będę dowodził, iż kategoria „piękna” może być traktowana – w kontekście rozważań Boyle’a – nie tylko jako kategoria estetyczna, ale przede wszystkim jako dyrektywa metodologiczna, która ujmowana jest jako swoisty nakaz poszukiwania zasad konstytuujących doskonałości świata.