Charakterystyka topoklimatyczna fragmentu wybrzeża klifowego w rejonie Białej Góry (Woliński Park Narodowy)

Abstract

W opracowaniu wykorzystano pomiary: albedo, bilansu promieniowania, temperatury i wilgotności względnej z siedmiu stanowisk obserwacyjnych rozlokowanych w profilu poprzecznym do brzegu morskiego od plaży do buczyny na wysoczyźnie morenowej. Stwierdzono zróżnicowany przebieg dobowy analizowanych elementów meteorologicznych, zależny od konfiguracji i pokrycia terenu. Punkty pomiarowe zlokalizowane na obszarze odsłoniętym charakteryzują się większymi amplitudami temperatury i wilgotności powietrza niż usytuowane na terenie zalesionym czy na stokach klifu. Wystawienie na bezpośrednie promieniowanie słoneczne powoduje znaczny wzrost temperatury przy pogodzie bezchmurnej. Odsłonięcie terenu pozwala też na większe wypromieniowanie w zakresie długofalowym w nocy, co obniża poranne minimum temperatury. Specyficzną termiką charakteryzuje się obszar plaży. Wyniki pomiarów potwierdzaj oddziaływanie Bałtyku, który znacząco zmniejsza dobową amplitudę temperatury powietrza. Termika analizowanych stanowisk pomiarowych jest ściśle powiązana z wartością bilansu radiacyjnego, która głównie zależy od natężenia bezpośredniego promieniowania Słońca docierającego do podłoża, albedo oraz pojemności cieplnej gruntu.