Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/18816
Title: Glosa krytyczna do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. I FSK 1109/13
Other Titles: Commentary to the judgment of the Supreme Administrative Court of July 23, 2014, ref. I FSK 1109/13
Authors: Tim, Artur
Keywords: podatek od towarów i usług
value added tax
paradoks
paradox
prawo do odliczenia
right of deduction
implementacja dyrektywy 2006/112
transposition of the directive 2006/112
Issue Date: 2017
Publisher: Wydawnictwo Naukowe UAM
Citation: Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM, 2017, nr 7, s. 281-296
Abstract: Paradoks występujący na gruncie podatku od towarów i usług w latach 2004-2009, wynikający z niewłaściwej implementacji dyrektywy 2006/112, ustanawiającej wspólny system podatku od wartości dodanej, umożliwiał dokonywanie czynności zwolnionych z VAT, przy jednoczesnym zachowaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania nieprawidłowo zwolnionych czynności. Na przykładzie Gminy K. w glosie przedstawiono możliwość wykorzystania paradoksu w planowaniu podatkowym, opartym na ugruntowanej linii orzeczniczej sądów krajowych, zyskującym aprobatę doktryny, a także pośrednio wynikającym z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W tak zarysowanym kontekście, Autor dokonuje analizy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniającego orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-319/12 Akademia Biznesu, zmieniające ugruntowaną linię dotyczącą możliwości stosowania paradoksu. W efekcie, planowanie podatkowe związane z wykorzystaniem paradoksu, oparte na solidnych podstawach, zostało zrównane z uchylaniem się od opodatkowania. Zastosowanie prounijnej wykładni prawa podatkowego, przy zupełnym pominięciu zasad pewności prawa, ochrony praw nabytych i uprawnionego oczekiwania – obecnych także na gruncie prawa Unii Europejskiej – stało się de facto ustanowieniem pułapki dla podatnika, co zostało na gruncie niniejszej pracy poddane krytyce.
Paradox on the grounds of the value added tax act in the years 2004-2009 was a consequence of faulty transposition of directive 2006/112 on the common system of value added tax, in the national law. It allowed for deduction of the VAT even when goods and services were used for the purposes of the exempted transactions. On the grounds of the K. Commune case, there is presented the admissibility of using the paradox as a tax planning method, which was based directly on the stable case law of the domestic courts and indirectly grounded in the judicial decisions of the European Court of Justice, together with the approval of the doctrine. In such a context, the author analyses the judgment of the Supreme Administrative Court, therein the court regarded the judgment of the Court of Justice of the European Union in the case C-319/12, Akademia Biznesu, which radically changed the attitude of judicature to the presented issue. As a result, tax planning concerning application of the paradox - based on solid grounds - was even equated with the tax evasion. Application of the pro-European interpretation of the tax law, together with rejecting the legal certainty rule, protection of acquired rights and legitimate expectation - present on the grounds of both the domestic and the European Union law - became de facto a trap for taxpayers, what has been criticized in the commentary.
URI: http://hdl.handle.net/10593/18816
ISSN: 2299-2774
Appears in Collections:Zeszyt Studencki Kół Naukowych Wydziału Prawa i Administracji UAM, 2017, nr 7

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
18_TIM.pdf427.83 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.