Performatywne oblicza dotyku w najnowszym rosyjskim kinie kobiet

Abstract

Niniejsza rozprawa poświęcona jest zidentyfikowaniu performatywnych oblicz dotyku w wybranych dziełach najnowszego rosyjskiego kina kobiet: Istota świata (Сердце мира, 2018) Natalii Mieszczaninowej, Człowiek, który wszystkich zaskoczył (Человек, который удивил всех, 2018) Nataszy Mierkułowej i Aleksieja Czupowa, Wierność (Верность, 2019) Niginy Sajfułłajewej oraz Rozkurczając pięści (Разжимая кулаки, 2021) Kiry Kowalenko. Filmy te rozpatrywane są w kontekście przemian systemowo-prawnych oraz przeobrażeń w strukturze i krajobrazie kinematografii późnoradzieckiej i rosyjskiej – zarówno w świetle skutków zniesienia cenzury w 1986 roku i jej ponownego zaostrzenia w roku 2014, jak i z perspektywy przesunięcia akcentu z języka mówionego na mowę ciała w twórczości kobiet-reżyserek po 2014 roku.

The following dissertation is devoted to the identification of performative facets of touch in selected works of the latest Russian women’s cinema, namely Core of the World (Сердце мира, 2018), directed by Natalya Meshchaninova; The Man Who Surprised Everyone (Человек, который удивил всех, 2018), directed by Natasha Merkulova and Aleksey Chupov; Fidelity (Верность, 2019), directed by Nigina Sayfullaeva; and Unclenching the Fists (Разжимая кулаки, 2021), directed by Kira Kovalenko. These films are considered within the context of systemic and legal transformations as well as the transfigurations of structure and landscape in the late Soviet and Russian cinema – both in consequence of the lifting of censorship in 1986 and its re-strengthening in 2014, and from the perspective of transposition of emphasis from oral language to body language in the works of female directors after 2014.