Irena z Sęp-Szarzyńskich Spychałowa. Droga do domu

Abstract

Monografia jest przede wszystkim próbą filozoficznego i teologicznego namysłu nad ludzkim losem, inspirowanego rzeczywistą historią życia i wspomnieniami Ireny z Sęp-Szarzyńskich Spychałowej (1908-1992) – w latach trzydziestych ubiegłego wieku właścicielki majątku ziemskiego Obory, obecnie w powiecie pleszewskim. W czasie II wojny światowej została wysiedlona przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie pracowała w okupacyjnej administracji rolnej oraz włączyła się w ruch oporu jako łączniczka Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny wróciła do swojego majątku, jednak po trzech latach musiała go opuścić, ponieważ został jej odebrany przez władze komunistyczne i przeznaczony do rozparcelowania. Resztę życia spędziła wraz z własną rodziną, utrzymując się z dzierżawienia ziemi, a w końcu z niewielkiego własnego gospodarstwa w pobliżu Poznania, które zapewniło jej skromną egzystencję. Irena z Sęp-Szarzyńskich Spychałowa jest autorką wspomnień, które są świadectwem złożonego losu ludzi żyjących w XX wieku. W swoim życiu balansuje pomiędzy swoim szlacheckim pochodzeniem, a narzucanymi jej przez okoliczności nowymi rolami. Jej pamiętnikarstwo cechuje wyostrzony zmysł obserwacji, wrażliwość etyczna oraz pragnienie dotarcia do najgłębszych pokładów rzeczywistości. W opisie dramatycznych wydarzeń, do jakich doszło w Paradyżu, w powiecie Opoczno w styczniu 1945 r. widoczne są akcenty o charakterze apokaliptycznym, które nadają jej pisarstwu szczególnego kolorytu.