Biograficzny, literacki oraz społeczny kontekst twórczości poetyckiej Borisa Griebienszczikowa, Majka Naumienki i Wiktora Coja. Lata osiemdziesiąte XX wieku

Abstract

Rosyjski rock lat 80. XX wieku, powstały w ZSRR, stanowił fenomen kulturowy i artystyczny, będący odpowiedzią na ideologiczne oraz społeczne realia okresu zastoju. Twórcy, tacy jak Boris Grebienszczikow, Mike Naumienko i Wiktor Coj, zainicjowali nurt poezji rockowej, który przekazywał idee indywidualizmu, buntu oraz sprzeciwu wobec konformizmu. Muzyka ta, oparta na zachodnich inspiracjach, poprzez osobiste teksty zyskała wyjątkowy, uniwersalny wymiar ekspresji. Praca analizuje ewolucję rosyjskiego rocka (rozdział 1), w tym jego przejście od subkultury do kontrkultury i relacje z rosyjską tradycją literacką. W kolejnych rozdziałach omawiane są biograficzne mity tworzone wokół tych postaci (rozdział 2), ich liryczne ujęcie miłości jako motywu literackiego (rozdział 3) oraz znaczenie alkoholu jako symbolu w ich poezji (rozdział 4). Analiza opiera się na bogatym materiale źródłowym, w tym na pracach wybitnych rosyjskich i polskich badaczy, opracowaniach krytycznych oraz wywiadach z artystami. Autorzy, liderzy Leningradzkiej Szkoły Rocka, przyczynili się do formowania nowej świadomości pokolenia i pozostają ikonami rosyjskiej kultury, a ich teksty nadal rezonują ze współczesnymi odbiorcami, którzy znajdują w nich zarówno głos buntu, jak i ponadczasowe idee.

Russian rock of the 1980s, which emerged in the USSR, was a cultural and artistic phenomenon that responded to the ideological and social realities of the stagnation period. Artists such as Boris Grebenshchikov, Mike Naumenko and Viktor Tsoi initiated a trend of rock poetry that conveyed ideas of individualism, rebellion and opposition to conformity. This music, based on Western inspirations, gained a unique, universal dimension of expression through personal lyrics. The work analyses the evolution of Russian rock (Chapter 1), including its transition from subculture to counterculture and its relationship with the Russian literary tradition. Subsequent chapters discuss the biographical myths created around these figures (Chapter 2), their lyrical portrayal of love as a literary motif (Chapter 3) and the significance of alcohol as a symbol in their poetry (Chapter 4). The analysis is based on rich source material, including works by prominent Russian and Polish researchers, critical reviews and interviews with the artists. The authors, leaders of the Leningrad Rock School, contributed to shaping a new consciousness of their generation and remain icons of Russian culture. Their lyrics continue to resonate with contemporary audiences, who find in them both a voice of rebellion and timeless ideas.

Русский рок 80-х годов XX века, возникший в СССР, представлял собой культурный и художественный феномен, ставший ответом на идеологические и социальные реалии периода застоя. Такие творцы, как Борис Гребенщиков, Майк Науменко и Виктор Цой, положили начало направлению рок-поэзии, которое передавало идеи индивидуализма, бунта и противостояния конформизму. Эта музыка, основанная на западных вдохновениях, благодаря личным текстам приобрела уникальное, универсальное измерение экспрессии. Работа анализирует эволюцию русского рока (глава 1), включая его переход от субкультуры к контркультуре и отношения с русской литературной традицией. В последующих главах рассматриваются биографические мифы, созданные вокруг этих фигур (глава 2), их лирическое изображение любви как литературного мотива (глава 3) и значение алкоголя как символа в их поэзии (глава 4). Анализ основан на богатом источниковом материале, включая работы выдающихся российских и польских исследователей, критические обзоры и интервью с артистами. Авторы, лидеры Ленинградской рок-школы, способствовали формированию нового сознания поколения и остаются иконами русской культуры, а их тексты по-прежнему резонируют с современными слушателями, которые находят в них как голос протеста, так и вневременные идеи.