Recent Submissions
Item type:Item, Access status: Open Access , Efektywność nawigacyjna mini-mapy w wirtualnej przestrzeni topograficznej(2026) Zagata, Krzysztof; Medyńska-Gulij, Beata. PromotorMini-mapa stanowi podstawowe narzędzie wspomagające orientację i nawigację w wirtualnej przestrzeni topograficznej. Mimo powszechności tego rozwiązania, zależności pomiędzy jej cechami projektowymi a efektywnością wykonywania zadań przestrzennych nie zostały dotychczas w sposób kompleksowy rozpoznane w badaniach nad nawigacją w środowiskach wirtualnych. Istniejące opracowania rzadko podejmują problematykę optymalizacji parametrów projektowych mini-mapy w kontekście poruszania się w środowisku trójwymiarowym generowanym na podstawie urzędowych danych topograficznych, co wskazuje na istotną lukę badawczą. Niniejsza rozprawa doktorska koncentruje się na analizie efektywności nawigacyjnej w zależności od cech projektowych mini-mapy. Efektywność ta została zdefiniowana jako najkrótsze odległościowo i najszybsze czasowo przejście trasy w wirtualnej przestrzeni topograficznej. Celem pracy było określenie, w jaki sposób zróżnicowanie położenia minimapy w interfejsie, jej kształtu geometrycznego oraz orientacji względem kierunku ruchu użytkownika wpływa na parametry czasowe i odległościowe przejścia oraz na strukturę wyborów przestrzennych. Podstawę badań stanowiły badania z udziałem użytkowników realizujących zadania nawigacyjne na wyznaczonych trasach w trójwymiarowym modelu przestrzeni opracowanym na podstawie danych BDOT10k. Ośmiu wariantom mini-mapy przyporządkowano równoliczne grupy badawcze, co umożliwiło porównanie wyników w kontrolowanych warunkach. W warstwie metodycznej zastosowano podejście integrujące narzędzia kartografii cyfrowej, analiz statystycznych oraz badań percepcyjnych. Analiza parametrów czasowych i długości tras została uzupełniona ilościową wizualizacją kartograficzną przebiegu ruchu z wykorzystaniem kartodiagramów wstęgowych oraz sekwencyjnych wizualizacji przepływu, co pozwoliło na identyfikację dominant przestrzennych i strategii wyboru dróg. Zastosowanie techniki eyetracking umożliwiło powiązanie miar wymiernych z organizacją uwagi wzrokowej w trakcie nawigacji. Uzyskane wyniki wskazują, że zróżnicowanie cech projektowych mini-mapy ma istotne znaczenie dla efektywności nawigacyjnej. Wykazano różnice w długości tras, czasie realizacji zadań oraz w strukturze wyborów przestrzennych w zależności od zastosowanego wariantu mini-mapy, szczególnie w warunkach większej złożoności układu ulic. Rozprawa systematyzuje zależności pomiędzy położeniem, kształtem i orientacją mini-mapy a wymiernymi i przestrzennymi charakterystykami nawigacji, wprowadzając zintegrowany schemat badawczy łączący analizę statystyczną, wizualizację kartograficzną oraz analizę percepcyjną. Wyniki stanowią podstawę do formułowania świadomych zasad projektowania kartograficznych elementów interfejsów nawigacyjnych w trójwymiarowych środowiskach cyfrowych i przyczyniają się do rozwoju badań nad efektywnością geowizualizacji w ujęciu interdyscyplinarnym. A mini-map constitutes a fundamental tool supporting orientation and navigation within a virtual topographical space. Despite the widespread use of this solution, the relationships between its design features and the efficiency of spatial task performance have not yet been comprehensively examined in research on navigation in virtual environments. Existing studies rarely address the optimization of mini-map design parameters in the context of movement within a three-dimensional environment generated from official topographic datasets, which indicates a significant research gap. This doctoral dissertation focuses on the analysis of navigational efficiency in relation to the design features of a mini-map. Navigational efficiency is defined as the shortest-distance and shortest-time completion of a route within a virtual topographical space. The aim of the study was to determine how variation in the mini-map’s screen position, geometric shape, and orientation relative to the user’s direction of movement affects time and distance parameters as well as the structure of spatial route choices. The empirical basis of the research consisted of user studies in which participants performed navigation tasks along designated routes in a threedimensional spatial model developed on the basis of the BDOT10k database. Eight variants of the mini-map were assigned to equal experimental groups, enabling comparative analysis under controlled conditions. Methodologically, the study adopted an integrated approach combining tools of digital cartography, statistical analysis, and perceptual research. The analysis of time and route-length parameters was complemented by quantitative cartographic visualization of movement patterns using ribbon flow diagrams and sequential flow visualizations, which enabled the identification of spatial dominants and route selection strategies. The application of eye-tracking techniques made it possible to relate quantitative measures to patterns of visual attention organization during navigation. The results indicate that variation in mini-map design features has a significant impact on navigational efficiency. Differences were identified in route length, task completion time, and the structure of spatial choices depending on the applied mini-map variant, particularly under conditions of increased street network complexity. The dissertation systematizes the relationships between mini-map position, shape, and orientation and the measurable and spatial characteristics of navigation, introducing an integrated research framework that combines statistical analysis, cartographic visualization, and perceptual analysis. The findings provide a foundation for the formulation of informed design principles for cartographic navigation interface elements in three-dimensional digital environments and contribute to the interdisciplinary advancement of research on geovisualization efficiency.Item type:Item, Access status: Open Access , Livio Rossetti nella terra incognita degli Eleati(Wydział Filozoficzny UAM, 2021) Roberta IoliItem type:Item, Access status: Open Access , Truth in Practical Reason: Practical and Assertoric Truth in Aristotle’s Nicomachean Ethics(Wydział Filozoficzny UAM, 2021) Michail Pantoulias; Vasiliki Vergouli; Panagiotis ThanassasTruth has always been a controversial subject in Aristotelian scholarship. In most cases, including some well-known passages in the Categories, De Interpretatione and Metaphysics, Aristotle uses the predicate ‘true’ for assertions, although exceptions are many and impossible to ignore. One of the most complicated cases is the concept of practical truth in the sixth book of Nicomachean Ethics: its entanglement with action and desire raises doubts about the possibility of its inclusion to the propositional model of truth. Nevertheless, in one of the most extensive studies on the subject, C. Olfert has tried to show that this is not only possible but also necessary. In this paper, we explain why trying to fit practical truth into the propositional model comes with insurmountable problems. In order to overcome these problems, we focus on multiple aspects of practical syllogism and correlate them with Aristotle’s account of desire, happiness and the good. Identifying the role of such concepts in the specific steps of practical reasoning, we reach the conclusion that practical truth is best explained as the culmination of a well-executed practical syllogism taken as a whole, which ultimately explains why this type of syllogism demands a different approach and a different kind of truth than the theoretical one.Item type:Item, Access status: Open Access , Bycie – nie bycie, prawda – fałsz w koncepcji Arystotelesa(Wydział Filozoficzny UAM, 2021) Marian Andrzej WesołyThe basis of Aristotle’s arguments about truth and falsity is formulated syntactically according to the distinctions of ‘to be’ as the predicative affirmation - composition and, correspondingly, ‘not to be’ as negation – separation. As the nominal defining characteristic of falsity is contradiction, so of truth is non-contradiction. The expression of truth or falsity in the declarative sentence of affirmation or negation is a function of thinking as a human cognitive disposition under the semantic figures of categorical predication. In addition, we cite Aristotle’s more important texts on the true intellection of non-composites (indivisibles), the investigation of truth and probability, the diagnosis of falsehood, the truthfulness and lying. Finally, a mention of modern adaptations of Aristotle’s concept of truth.Item type:Item, Access status: Open Access , Aristotle’s Mixture in its Medical and Philosophical Background: The Hippocratic De victu and the Aristotelian De generatione et corruptione(Wydział Filozoficzny UAM, 2021) Claudia MirroneAristotle’s notion of qualitative interaction ruling both the process of mixture and the process of reciprocal elemental transmutation is based upon the idea of a physical contrariety endowed with two extremes and a wide central area where the opposite forces reach different equilibrium points (i.e., the so-called mixtures) or can be present to the fullest degree (in this case we do not have a mixture, but an element). Differently from previous scholarship which attributes this notion specifically to Aristotle, we have found, in a text which Aristotle seems to have been acquainted with, the Hippocratic De victu, an incipient structure of a contrariety endowed with extremes and a central area where opposite forces meet and yield respective equilibrium points, mixtures, which, as in Aristotle, give an account of the variety of beings existing in the world. In this article, we suggest the possibility that in the development of the Aristotelian thinking about elemental and qualitative dynamics, the Hippocratic De victu may have contributed to suggesting to Aristotle a way of envisioning the structure of his basic physical contrarieties.