Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10593/12158
Title: Reformy uniwersytetów europejskich: państwo dobrobytu jako brakujący kontekst badań i polityki publicznej
Authors: Kwiek, Marek
Translator: Szadkowski, Krystian
Keywords: reformy państwa dobrobytu
reformy szkolnictwa wyższego
reformy uniwersytetów
uniwersytety europejskie
globalizacja
dyfuzja idei
OECD
konflikty międzypokoleniowe
społeczeństwo postidustrialne
konflikty o zasoby
dyskurs globalny
starzenie się społeczeństw
finansowanie państwa dobrobytu
państwo opiekuńcze
państwo dobrobytu
usługi publiczne
presje finansowe
presje ideologiczne
neoliberalizm
przekonania społeczne
reforma emerytalna
brakujący kontekst
globalizacja a edukacja
globalizacja a szkolnictwo wyższe
uniwersytet jako organizacja
instytucjonalizm
Issue Date: 2015
Publisher: Poznań: Wyd. Naukowe UAM
Citation: Człowiek i społeczeństwo, Poznań, vol. XXXVI (2015)
Abstract: W prezentowanym tekście koncentrujemy się na powiązaniach między programami reform i ich uzasadnieniem z jednej strony w szkolnictwie wyższym, a z drugiej w usługach społecznych świadczonych w ramach państwa dobrobytu w Europie. Lekcje płynące z doświadczeń przeszłych i aktualnych reform państwa dobrobytu mogą okazać się przydatne w rozumieniu aktualnych i nadchodzących reform szkolnictwa wyższego. Badania dotyczące europejskich państw dobrobytu i ich reform stanowią bowiem brakujący kontekst badań europejskich uniwersytetów poddawanych w ostatnich dziesięcioleciach permanentnej presji reform. Niniejszym tekstem planujemy wypełnić tę lukę i przeanalizować zwięźle możliwe powiązania między tymi dwoma, w znacznej mierze odizolowanymi od siebie nawzajem, obszarami badań. Szkolnictwo wyższe w swoich tradycyjnych europejskich formach jest finansowane przede wszystkim ze środków publicznych. Okres jego powojennego rozwoju w Europie zbiegł się ściśle w czasie z rozwojem powojennych państw dobrobytu. Procesy umasowienia europejskiego szkolnictwa wyższego były ściśle powiązane z ich umacnianiem. Podczas gdy procesy umasowienia szkolnictwa wyższego są zaawansowane w całej Europie, państwa dobrobytu przechodzą najgłębsze przekształcenia w swojej powojennej historii. Na dodatek państwa dobrobytu stają w obliczu nowego ryzyka, że oto mogą się stać „ofiarą kryzysu, na fali gwałtownych wstrząsów gospodarczych, społecznych i politycznych, wyzwolonych przez globalny kryzys finansowy” (Hemerjick 2013: 1). Reformowanie europejskich uniwersytetów i reformowanie europejskich państw dobrobytu idą ze sobą w parze, chociaż, jak się wydaje, umyka to uwadze badawczy szkolnictwa wyższego: strukturalne przyczyny zachodzących zmian są podobne, a całościowe programy reform obydwu sektorów sięgają do tego samego zasobu uzasadnień i tego samego typu argumentów (finansowych i ideologicznych). Badacze szkolnictwa wyższego i analitycy reform w tym obszarze nie zajmują się badaniami państwa dobrobytu i analizami jego reform. Ale jednocześnie badacze państwa dobrobytu i analitycy jego reform również niemal z założenia pomijają sektor szkolnictwa wyższego. Uważamy te wieloletnie, strukturalne, permanentne zamykanie się w oddzielnych obszarach badawczych przez obie wspólnoty naukowe za poważny błąd analityczny.
URI: http://hdl.handle.net/10593/12158
Appears in Collections:Artykuły naukowe (WNS)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Kwiek_CziS_Reformy_uniwersytetow_2015.pdf434.66 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record



This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons