Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/22827
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorStachowiak, Paweł-
dc.date.accessioned2018-04-17T10:38:32Z-
dc.date.available2018-04-17T10:38:32Z-
dc.date.issued2014-
dc.identifier.citationŚrodkowoeuropejskie Studia Polityczne, 2014, nr 3. s. 129-144.pl
dc.identifier.issn1731-7517-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/10593/22827-
dc.description.abstractKościół katolicki jest w dzisiejszej Polsce jednym z ważniejszych podmiotów polityki pamięci. Jest ona definiowana jako działania na rzecz ukształtowania pamięci zbiorowej społeczeństwa poprzez ustanowienie dominującego tonu w publicznym dyskursie o przeszłości. Zdobycie uprzywilejowanej pozycji w walce o kształt tej pamięci stało się przejawem nie tylko ambicji rozmaitych instytucji i środowisk, ale również wyrazem realistycznego przeświadczenia, które każe w przeszłości, a raczej w jej ocenie i interpretacji, szukać drogi do legitymizacji swej aktualnej roli publicznej. Kształtowanie pożądanego obrazu przeszłości związane jest z realizacją wielu celów instytucjonalnego Kościoła. Są wśród nich: dążenie do zachowania istotnego miejsca w życiu publicznym i pozostanie liczącym się uczestnikiem publicznej debaty. Dlatego obok pozostałych uczestników życia publicznego wypracował on własną wersję „polityki pamięci” i stara się poprzez nią wpłynąć na kształt pamięci zbiorowej Polaków. Była ona uprawiana przez Kościół już w okresie PRL a momentem, w którym można było obserwować szczególny zbieg jej wątków były obchody Milenium chrztu Polski w 1966 r. Artykuł jest próbą odtworzenia kościelnej wizji tysiąclecia, zarysowania głównych wątków, które pojawiają się w milenijnych dokumentach i wystąpieniach hierarchów oraz rekonstrukcji ówczesnego kościelnego programu prezentowania przeszłości, i celów, jakie miały być za jego pośrednictwem realizowane. Autor podkreśla, iż główny cel “kościelnej polityki pamięci” okresu milenijnego miał raczej charakter defensywny i był reakcją na świadomą oraz zaplanowaną politykę wypierania Kocioła ze sfery publicznej, bronił on w ten sposób swej roli, jako instytucji kształtującej tożsamość narodową i system wartości Polaków. Milenijna strategia Kościoła była też próbą utrzymania realnej pozycji Kocioła dzięki wzmocnieniu tradycyjnej formy polskiej religijności: ludowej, masowej, odwołującej się do utożsamienia polskości i katolicyzmu. Wobec takich celów przeszłość stała się przedmiotem instrumentalizacji przez obie strony ówczesnego ideowo-politycznego sporu, kościelną i państwową. Czyniono tak poprzez odpowiednią ekspozycję różnych wydarzeń z przeszłości, niekiedy zaś przez nadawanie im odmiennych interpretacji. Kościół był w tym sporze stroną dysponującą większą wiarygodnością, aniżeli władze komunistyczne, które dopiero w latach sześćdziesiątych uczyniły pozytywne odwołania do tysiącletniej tradycji polskiej państwowości częścią swej strategii legitymizacyjnej.pl
dc.language.isoengpl
dc.publisherWydawnictwo Naukowe WNPiD UAM w Poznaniupl
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesspl
dc.titleCelebrations of the millennium of Poland’s baptism as the manifestation of the ‘Church’s politics of memory’pl
dc.title.alternativeUroczystości Milenium Chrztu Polski jako przejaw „kościelnej polityki pamięci”pl
dc.typeArtykułpl
dc.identifier.doi10.14746/ssp.2014.3.7-
Appears in Collections:Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, 2014, nr 3

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Paweł Stachowiak Celebrations of the millennium of Poland’s baptism as the manifestation of the ‘Church’s politics of memory’.pdf88.05 kBAdobe PDFView/Open
Show simple item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.