Please use this identifier to cite or link to this item: https://hdl.handle.net/10593/26944
Title: Cybersecurity in the V4 Policy in 2011–2022
Other Titles: Dyskurs na temat cyberbezpieczeństwa w polityce państw Grupy Wyszehradzkiej 2011–2022
Authors: Górka, Marek
Keywords: Visegrad Group
cyber security policy
non-military policy
digital policy
technological innovation
digital development
Issue Date: 2022
Publisher: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM
Citation: Środkowoeuropejskie Studia Polityczne nr 3, 2022, s. 81-103.
Abstract: The Visegrad Group (V4) is one of the most intriguing examples of cooperation among countries in Central Europe. It unites the Czech Republic, Hungary, Poland and Slovakia. Together, these countries form a useful framework which facilitates policy coordination at the regional level. They also implement EU agendas by creating networks of cooperation with neighbouring countries. These networks are based on the countries’ mutual security geography and a common strategic culture. When, in 2014, the most important political goals were achieved, there emerged a need to set a new direction for cooperation. It turned out that many issues in the field of public policy, such as transport infrastructure, natural environment, tourism, migration, culture or education, can be effectively implemented at the V4 level. Moreover, cooperation in a common cybersecurity policy is now a chance for deeper cooperation between the four countries. However, changes in the use and dissemination of cybertechnology in the public space began to gather momentum only in the first decade of the 21st century. Thus, the process of cyberrevolution was a harbinger of changes in state management. This study analyses the cybersecurity policy of the Visegrad Group countries from 2011–2022 from both military and non-military aspects.
Grupa Wyszehradzka (V4) jest jednym z najbardziej intrygujących przykładów współpracy państw w Europie Środkowej. Skupia ona Czechy, Węgry, Polskę i Słowację. Państwa te tworzą razem użyteczne ramy, które ułatwiają koordynację polityki na poziomie regionalnym. Wdrażają one również programy UE poprzez tworzenie sieci współpracy z państwami sąsiadującymi. Sieci te opierają się na wzajemnej geografii bezpieczeństwa i wspólnej kulturze strategicznej. Gdy w 2014 roku najważniejsze cele polityczne zostały osiągnięte, pojawiła się potrzeba wyznaczenia nowego kierunku wzajemnej współpracy. Okazało się, że wiele kwestii z zakresu polityki publicznej, takich jak infrastruktura transportowa, środowisko naturalne, turystyka, migracje, kultura czy edukacja, mogą być skutecznie realizowane na poziomie V4. Ponadto współpraca w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa cybernetycznego jest obecnie szansą na pogłębienie współpracy między czterema krajami. Jednak zmiany w wykorzystaniu i rozpowszechnianiu cybertechnologii w przestrzeni publicznej zaczęły nabierać tempa dopiero w pierwszej dekadzie XXI wieku. Tym samym proces cyberrewolucji był zwiastunem zmian w zarządzaniu państwem. Niniejsze opracowanie zawiera analizę polityki cyberbezpieczeństwa państw Grupy Wyszehradzkiej w latach 2011–2022 zarówno w aspekcie militarnym, jak i pozamilitarnym.
URI: https://hdl.handle.net/10593/26944
DOI: 10.14746/ssp.2022.3.4
ISSN: 1731-7517
Appears in Collections:Środkowoeuropejskie Studia Polityczne, 2022, nr 3

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
04a-Gorka.pdfgłówny artykuł374.38 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.