Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10593/686
Title: Koncepcja fonosfery w Laboratorium Teatralnym Jerzego Grotowskiego
Other Titles: The Conception of Phonosphere in Jerzy Grotowski’s Theatrical Laboratory
Authors: Gałdyńska-Mazan, Adriana
Advisor: Muszkalska, Bożena
Keywords: partytura aktorska
actor’s score
proces organiczny
organic process
intonacja wymowy scenicznej
Scenic speech intonation
kontrapunkt
counterpoint
brzmienie
tone
Issue Date: 2-Dec-2010
Abstract: Termin „fonosfera” stanowi w pracy termin roboczy. Odnosi się do zjawisk dźwiękowych powstających w ramach tradycyjnie pojmowanej muzyki, a więc podczas śpiewu lub gry na instrumencie oraz wymowy scenicznej i działania scenicznego aktorów uwzględniającego specyficzną emisję głosu, środki pozawerbalne, specyficzny (często rytmiczny) sposób chodzenia, skakania lub muzyczne traktowanie rekwizytów teatralnych. Rozprawa zawiera rekonstrukcję najważniejszych aspektów treningu aktorskiego oraz analizę dźwiękowych cech adaptowanych tekstów literackich i warstwy dźwiękowej spektakli. Wyjaśnienie zagadnień intensywnej i wielowątkowej pracy aktora w Laboratorium Teatralnym Jerzego Grotowskiego wydaje się niezbędne dla poprawnego zrozumienia źródeł zjawisk dźwiękowych powstających w przedstawieniach. Analiza ma charakter strukturalny i funkcjonalny. Dotyczy problemów intonacji wymowy scenicznej, jak również specyficznego sposobu śpiewania aktorów. Melo-rytmiczna struktura intonacji wymowy scenicznej realizowana w inscenizacjach Grotowskiego stanowi zjawisko pośrednie pomiędzy typową, powszechną wymową a śpiewem. Analiza fonosfery uwzględnia także wertykalny układ dźwięków, ich ukształtowanie rytmiczne, dynamiczne oraz jej związki z ekspresją głosową, ruchem aktora, scenografią i przestrzenią sceniczną.
The “phonosphere” is a working term, because in Jerzy Grotowski’s activity we meet not only with traditional comprehending music such as singing of songs or playing intruments, but also with unstable intonation of actors’ speech, various sounds generated by actors in their theatrical work such as a special way of trainning the voice, the emission of nonarticulated sounds, a special (often rhymical) way of walking, jumping or musically treating theatrical requisites. contains the analysis of the sonory layer of the literary texts and then the sonory characteristics of the adaptations by Grotowski on the level of performing. the reconstruction of the most important aspects of training an actor. The explaining the problems of intensive and multiple work of an actor is the necessity for the correct understanding of the sources of the sound phenomena which appeared in the spectacles The analysis has a structural and functional character. It contains problems of intonation of the actor’s speech and his special way of singing. The melo-rhythmical structure of intonation realized in the theatrical adaptations by Grotowski determines the character of segmental pronounciation, placing it between that typical of speaking and the one present in the singing voice.This analysis also contains a vertical arrangement of sounds, time, dynamics and connections of phonosphere with vocal expression, actor’s movement, with scenography and stage space.
Description: Wydział Historyczny: Katedra Muzykologii
URI: http://hdl.handle.net/10593/686
Appears in Collections:Doktoraty 2010-2016 /dostęp ograniczony, możliwy z komputerów w Bibliotece Uniwersyteckiej/
Doktoraty (WH)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
DOKTORAT GAŁDYŃSKA-MAZAN T1.pdfT. 1830.17 kBAdobe PDFView/Open
DOKTORAT_ GAŁDYŃSKA-MAZAN T. II.pdfT. 25.52 MBAdobe PDFView/Open
Show full item record



Items in AMUR are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.