Browsing by Author "Kędzia, Zdzisław. Promotor"
Now showing 1 - 14 of 14
Results Per Page
Sort Options
Item Arbitraż inwestycyjny a prawa człowieka(2016) Balcerzak, Filip; Kędzia, Zdzisław. PromotorRozprawa doktorska dotyczy relacji zachodzących pomiędzy prawami człowieka a międzynarodowym prawem inwestycyjnym i związanym z nim arbitrażem na linii inwestor – państwo. Celem rozprawy doktorskiej jest określenie, czy – a jeśli tak, to w jaki sposób – argumenty dotyczące praw człowieka mogą być podnoszone w toku postępowania arbitrażowego opartego na traktatach o wspieraniu inwestycji. W świetle dotychczasowego orzecznictwa, na początku pracy proponuje się wyodrębnienie trzech modelowych sytuacji. Służą one jako narzędzie metodologiczne, użyte w analizie prawnej zawartej w kolejnych rozdziałach rozprawy doktorskiej. Poszczególne etapy postępowania arbitrażowego – jurysdykcja trybunałów, dopuszczalność skarg, stosowanie standardów materialnoprawnych, wysokość odszkodowania i ciężar kosztów postępowania – są analizowane pod kątem określenia możliwego wpływu praw człowieka na wynik postępowania. Analiza obejmuje zarówno perspektywę państw przyjmujących, jak i inwestorów. Wnioski rozprawy doktorskiej wskazują, że prawa człowieka mogą mieć wpływ na poszczególne etapy postępowania arbitrażowego opartego na traktatach o wspieraniu inwestycji oraz określają ramy prawne tego wpływu.Item Dostęp jednostki do sądowej ochrony jej praw przed europejskimi organami sądowymi(2013-06-20) Hauser, Agata; Kędzia, Zdzisław. PromotorCelem rozprawy doktorskiej jest ustalenie, czy i w jakim zakresie, na poziomie europejskim gwarantowana jest sądowa ochrona praw jednostki. Przedmiotem analizy są dwa systemy regionalne, w ramach których funkcjonują organy o charakterze sądowym: Rada Europy i Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPCz) oraz Unia Europejska i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). W pracy przyjęto, że trybunały międzynarodowe, których zadaniem jest zapewnienie przestrzegania praw człowieka (w tym prawa do sądu) również powinny spełniać wymogi prawa do sądu, które obejmują: (1) bezstronność i niezależność sądu, (2) dostęp do sądu, (3) odpowiednie ukształtowanie procedury oraz (4) prawo do skutecznego wyroku. Praca składa się z siedmiu rozdziałów. Pierwsze trzy dotyczą zakresu praw podlegających ochronie sądowej ETPCz i TSUE, właściwości trybunałów oraz prawa do sądu. W czterech kolejnych rozdziałach przeanalizowano przepisy i praktykę orzeczniczą obu trybunałów z punktu widzenia realizacji poszczególnych gwarancji wynikających z prawa do sądu.Item Klauzula zakazu nadużycia praw - obrona demokracji, czy osłabienie skuteczności ochrony praw jednostki - rozważania na tle specyfiki strasburskiego systemu ochrony praw jednostki(2022) Wiczanowska, Hanna; Kędzia, Zdzisław. PromotorCelem niniejszej rozprawy jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o wpływ klauzuli zakazu nadużycia praw (art. 17 EKPC) na zapewnienie: skuteczności ochrony praw jednostki oraz realizacji zasady praworządności, na gruncie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Rozważany temat stanowi pochodną problematyki relacji między dwiema istotnymi funkcjami EKPC w postaci: z jednej strony, ochrony podstawowych założeń ustroju demokratycznego (w tym także przeciwdziałaniu odrodzeniu reżimów o charakterze totalitarnym), z drugiej zaś, stanowienia europejskiej Karty Praw Człowieka. Podczas, gdy istnienie systemu demokratycznego stanowi niezbędny warunek dla realizacji nakazu skutecznej ochrony praw i wolności jednostki, niekiedy powyższe funkcje Konwencji, pozostają względem siebie w kolizji. Jeden z takich przypadków niewątpliwie stanowią sprawy, w których dochodzi do stosowania art. 17 EKPC. Hipoteza stawiana przez autorkę niniejszej rozprawy, sprowadza się jednak do twierdzenia, że praktyka orzecznicza ETPC w zakresie stosowania art. 17 EKPC przyczynia się nie tylko do osłabienia skuteczności ochrony konwencyjnych praw i wolności, lecz także nierzadko pozostaje w sprzeczności z zasadą praworządności.Item Konstytucyjna zasada samodzielności samorządu terytorialnego(2021) Balicki, Karol; Kędzia, Zdzisław. PromotorCelem rozprawy doktorskiej jest analiza kluczowych, wynikających z przepisów Konstytucji, zagadnień związanych z kształtowaniem modelu samorządu terytorialnego oraz rozwiązanie problemu badawczego, jaki stanowi realizacja założeń konstytucyjnych dotyczących funkcjonowania samorządu w odniesieniu do jego obecnego modelu, jego bieżącej działalności i związanych z tym wyzwań. Przepisy Konstytucji określają, że samorząd terytorialny w Polsce oparty jest na zasadach subsydiarności (pomocniczości), decentralizacji i samodzielności. Badania będą dotyczyły przede wszystkim elementów zasady samodzielności, które wpływają na pozycję samorządu terytorialnego w państwie oraz zakres i możliwości jego prawidłowego działania. Szczegółowej analizie poddane zostały uregulowania ustawowe odnoszące się do realizacji zadań publicznych wykonywanych przez gminy w obszarach: edukacji publicznej, gospodarki odpadami komunalnymi, inwestycji samorządowych oraz współpracy z organizacjami pozarządowymi. Głównym celem pracy jest wykazanie, że samodzielność gminy jako jednostki samorządu terytorialnego jest warunkiem niezbędnym dla wykonywania przez nią jej funkcji ustrojowych oraz ocena, czy konstytucyjne gwarancje dotyczące tej zasady są wystarczające, a ustawodawstwo i praktyka są z nimi zgodne.Item Konstytucyjne prawa socjalne i ich dochodzenie na drodze sądowej w świetle Konstytucji RP(2014-05-30) Bryl, Katarzyna; Kędzia, Zdzisław. PromotorPodstawowe pytanie postawione w pracy odnosi się do możliwości dochodzenia praw socjalnych wyrażonych w Konstytucji RP na drodze sądowej. W celu udzielenia odpowiedzi na to pytanie w rozprawie dokonano analizy treści tych praw oraz zbadano konstytucyjne procedury wymuszania realizacji konstytucyjnych praw człowieka. Interpretacja praw socjalnych została dokonana przy wykorzystaniu koncepcji minimalnej treści praw oraz trójdzielnej typologii obowiązków. W pracy zbadano w jakich przypadkach, w jaki sposób i w jakim zakresie sądy mogą zagwarantować realizację konstytucyjnych praw socjalnych. Poddano analizie m.in. sytuacje, w których zachodzi niezgodność ustawy z Konstytucją lub umowami międzynarodowymi. Zbadano też przypadki zaniechania ustawodawcy w zakresie uchwalenia ustawy dotyczącej praw socjalnych, której uchwalenie było nakazane przez Konstytucję. Ustalono, kiedy sądy powinny bezpośrednio stosować konstytucyjne prawa socjalne, a kiedy – powinny zwrócić się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego. W pracy przeanalizowano również, jaki jest w poszczególnych przypadkach wpływ rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego (dotyczącego w szczególności zgodności ustawy z konstytucyjnymi prawami socjalnymi) na orzeczenia sądów.Item Konstytucyjnoprawne aspekty koncepcji responsibility to protect(2017) Lewandowski, Tomasz Andrzej; Kędzia, Zdzisław. PromotorW rozprawie doktorskiej przedstawiono analizę konstytucyjnoprawnego wymiaru koncepcji responsibility to protect (odpowiedzialności za ochronę). Analizę tę przeprowadzono z wewnętrznego i zewnętrznego punktu widzenia. Z wewnętrznego punktu widzenia odpowiedzialność za ochronę może nieść ze sobą implikacje dla porządków konstytucyjnych państw w zakresie sposobu wykonywania przez nie wynikającej z suwerenności odpowiedzialności za ochronę ludności przed masowymi zbrodniami. W pracy podjęto próbę odpowiedzi na pytania o uzasadnienie oraz prawne konsekwencje tej odpowiedzialności, w szczególności o wpływ takiego rozumienia suwerenności na jej relację z zasadą ochrony praw człowieka. Z zewnętrznego punktu widzenia odpowiedzialność za ochronę może wpływać na prawo konstytucyjne państw, które jako członkowie społeczności międzynarodowej asystują w zapobieganiu lub reagują na masowe zbrodnie popełniane w innych państwach. W przypadku uregulowań konstytucyjnych RP analizie tej podlega konstytucyjnoprawne uzasadnienie udziału Polski w realizacji odpowiedzialności społeczności międzynarodowej z uwzględnieniem polskiego interesu narodowego oraz to jakie podmioty i na jakich zasadach powinny decydować o takim udziale.Item Konstytucyjny model systemu opieki zdrowotnej w Polsce(2014-07-18) Pawelczyk, Bartosz; Kędzia, Zdzisław. PromotorZasadniczy cel pracy stanowi wskazanie „ram prawnych” wynikających z Konstytucji, w których ustawodawca zwykły dysponuje swobodą kształtowania systemu opieki zdrowotnej w Polsce. Nie jest możliwe wskazanie jednego „postulowanego” systemu opieki zdrowotnej, jako „jednie słusznego”, który w sposób najpełniejszy realizowałby wymogi konstytucyjne. Sfera swobody ustawodawcy zwykłego we wskazanych ramach okazuje się bowiem być stosunkowo rozległa. Jednakże w pełni realne jest wyznaczenie granic tej swobody, a więc wskazanie rozwiązań, po które prawodawca nie może sięgnąć, jeżeli nie chce narazić się na słuszny zarzut działania niezgodnego z Konstytucją. Możliwe jest również wskazanie rozwiązań, które w świetle wiedzy empirycznej wydają się lepiej lub gorzej służyć realizacji celów, jakie ustawodawca zwykły ma konstytucyjny obowiązek osiągnąć. W ramach pracy poczyniono ustalenia, na ile poszczególne cechy, które powinny w świetle Konstytucji charakteryzować opiekę zdrowotną w Polsce, są możliwe do osiągnięcia przy zastosowaniu rozwiązań zaczerpniętych z różnych „modeli” systemów opieki zdrowotnej. Rdzeń pracy stanowi wynikające z art. 68 Konstytucji prawo do korzystania z odpowiednio ukształtowanej opieki zdrowotnej. Prawo to zaliczane jest do praw człowieka i uznawane za tzw. prawo podmiotowe. Praca szczegółowo omawia cztery aspekty opieki zdrowotnej: finansowanie, zarządzanie środkami publicznymi, organizację udzielania świadczeń i odpowiedzialność prawną władz publicznych.Item Ochrona wyższego niż unijny konstytucyjnego standardu prawa jednostki. Relacja pomiędzy Trybunałem Konstytucyjnym a Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej(2017) Jóźwicki, Władysław; Kędzia, Zdzisław. PromotorW pracy podjęta jest próba znalezienia i zaproponowania rozwiązania minimalizującego potencjalny konflikt pomiędzy standardem unijnym ochrony praw jednostki a standardem konstytucyjnym, w sytuacji, w której to ten drugi byłby wyższy a zobowiązania wynikające z członkostwa Polski w Unii prowadziłyby do jego obniżenia. W pracy zaproponowano nieco odważniejsze niż do tej pory stosowanie przez TK pytania prejudycjalnego do TSUE. Miałoby się ono sprowadzać do powołania się na obowiązek poszanowania przez Unię tożsamości konstytucyjnej państw członkowskich, zawarty w art. 4 ust. 2 TUE w związku z art. 53 KPP oraz w kontekście innych przepisów prawa unijnego i polskiego, w sytuacjach w których prawo unijne naruszałoby nie tyle jakiekolwiek konstytucyjne standardy ochrony praw człowieka, lecz w których naruszałoby konstytucyjne standardy składające się na tożsamość konstytucyjną państwa. W pracy podjęto próbę wypracowania możliwie kooperacyjnego mechanizmu dochodzenia do tego, które standardy powinny przeważyć oraz ukazania jego zalet w porównaniu do sztywnego podejścia, wiążącego tożsamość konstytucyjną RP i obowiązek jej poszanowania przez Unię z doktryną ultra vires. Podjęto w niej również próbę pewnego zbalansowania kompetencji TK i TSUE i skłonienia ich do współpracy opierającej się na wzajemnym poszanowaniu swych kompetencji i pozycji ustrojowych w ramach sekwencji orzekania w przedmiotowej materii, a nie tworzenia w ramach Unii nowej hierarchii sądów.Item Ograniczenie praw jednostki przez zastosowanie przymusu bezpośredniego w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego(2017) Kubanek, Anita; Kędzia, Zdzisław. PromotorPaństwo, odpowiedzialne za zapewnienie ochrony praw i wolności jednostek, wyposażone jest w różnego rodzaju środki, mające na celu przeciwdziałanie naruszeniom. Jednym z najbardziej dolegliwych uprawnień jest możliwość zastosowania przymusu bezpośredniego. Uprawnienie to przysługuje głównie upoważnionym osobom, działających w imieniu organów, w których pełnią służbę lub są zatrudnione. Państwo ma monopol na stosowanie przymusu bezpośredniego i dysponowanie tym uprawnieniem. W obowiązującym systemie prawnym funkcjonuje wiele aktów prawnych regulujących kwestie zastosowania przymusu bezpośredniego. Zgrupować je można w obszary ze względu na cel zastosowania przymusu: w celach leczniczych, wychowawczych, zapewnienia prawidłowego toku postępowania oraz zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego. Rozprawa dotyczy ostatniego z wymienionych obszarów. Prawo reguluje w jakich przypadkach, kto i w jaki sposób może zastosować środki przymusu bezpośredniego. Każdorazowe ich użycie ma bezpośredni wpływ na poszczególne prawa i wolności jednostki – co stanowi przedmiot badań niniejszej pracy. Za niezgodne z prawem zastosowanie tych środków grozi odpowiedzialność dyscyplinarna, karna i cywilna, a jednostkom, których prawa zostały naruszone, przysługuje możliwość dochodzenia swoich roszczeń w ramach różnych środków ochrony praw i wolności.Item Paradygmat Big Data a obowiązki państw wynikające z praw w dziedzinie nauki ustanowionych w art. 15 Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Socjalnych i Kulturalnych(2021) Szoszkiewicz, Łukasz; Kędzia, Zdzisław. PromotorRozprawa dotyczy wyzwań związanych z uregulowaniem rozwoju Sztucznej Inteligencji z perspektywy praw człowieka. Punktem wyjścia dla analizy jest uznanie, że postęp naukowo-techniczny powoduje kształtowanie się nowego paradygmatu naukowego opartego na intensywnej eksploracji danych. W związku z tym, dostępność danych staje się kluczowym zagadnieniem dla zapewnienia równego korzystania z osiągnięć postępu naukowego oraz jego zastosowań. Z tego powodu głównym celem rozprawy jest określenie obowiązków państwa wynikających z praw w dziedzinie nauki (art. 15 Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Socjalnych i Kulturalnych) w zakresie dostępności danych. Interpretacja tych obowiązków jest poprzedzona identyfikacją luk, jakie powstają przy próbach uregulowania dostępności danych z perspektywy prawa do prywatności, prawa do wolności wypowiedzi oraz prawa do ochrony interesów twórców – perspektyw, które dominują w doktrynie oraz praktyce stanowienia prawa. Analizie zostają poddane regulacje uniwersalne (ONZ), regionalne (przede wszystkim UE), a także krajowe (Konstytucja RP i ustawodawstwo). Ostatnia część rozprawy została poświęcona ocenie wywiązywania się z obowiązków przez Polskę. W tym celu autor proponuje własną interpretację kryteriów realizacji obowiązków w zakresie zapewnienia dostępności danych będącą rozwinięciem metodologii właściwego organu traktatowego ONZ.Item Prawo cudzoziemca do ochrony przed arbitralnym wydaleniem w prawie polskim i prawie międzynarodowym(2012-10-25T14:03:27Z) Wojnowska-Radzińska, Julia; Kędzia, Zdzisław. PromotorPrzedmiotem pracy jest analiza prawa cudzoziemca do ochrony przed arbitralnym wydaleniem z kraju legalnego pobytu, które wyrażone zostało expressis verbis zarówno w art. 13 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (MPPOiP), jak i w art. 1 Protokołu nr 7 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPCz). Poruszana w pracy problematyka jest dziś zagadnieniem bardzo aktualnym nie tylko z perspektywy nasilających się ruchów migracyjnych, ale również w świetle działań podejmowanych przez państwa w zakresie zagrożeń związanych z terroryzmem. Kluczowym zagadnieniem niniejszego tematu jest kwestia pogodzenia prawa państwa do wydalenia cudzoziemca, które wynika z zasady suwerenności, z poszanowaniem podstawowych praw człowieka. Konstrukcja prawa cudzoziemca do ochrony przed arbitralnym wydaleniem z kraju legalnego pobytu musi zakładać zarówno ochronę interesów państwa, jak i cudzoziemców. Niemniej jednak zachowanie proporcji i równowagi między tymi dwoma wartościami jest niezmiernie trudne. Pojawiające się w doktrynie postulaty jasnego i precyzyjnego unormowania prawa cudzoziemca do ochrony przed arbitralnym wydaleniem z kraju legalnego pobytu nie znalazły do tej pory pełnego odzwierciedlenia w przepisach konwencji międzynarodowych. Dotychczas brak jest również całościowego podejścia do problemu w nauce polskiej.Item Prawo do integralności genetycznej(2018) Jabłońska, Julita; Kędzia, Zdzisław. PromotorDysertacja poświęcona została przedstawieniu konstrukcji prawa do integralności genetycznej. Określono warstwę przedmiotową i podmiotową oraz gwarancje tego prawa człowieka. Praca ma na celu wykazanie, iż prawo do integralności genetycznej wzmacnia ochronę jednostki oraz może spełniać również funkcję czynnika porządkującego stan prawny w zakresie genetyki człowieka.Item Procedury specjalne Rady Praw Człowieka ONZ(2018) Hernandez-Połczyńska, Anna; Kędzia, Zdzisław. PromotorRozprawa doktorska dotyczy procedur specjalnych Rady Praw Człowieka, które uznawane są za filar ONZ-owskiego systemu ochrony praw człowieka. Analiza obejmuje przede wszystkim mandaty tematyczne procedur specjalnych. Celem rozprawy jest określenie zdolności procedur specjalnych do wywierania wpływu na przestrzegania praw człowieka, zarówno w wymiarze indywidualnym jak i instytucjonalnym. Służy temu analiza statusu piastunów mandatów, ich zadań i metod działania. W rozprawie podjęto próbę zidentyfikowania i oceny czynników wzmacniających i osłabiających wpływ procedur specjalnych. Wnioski z przeprowadzonych badań wskazują, że procedury specjalne zdolne są do wywierania bezpośredniego oraz pośredniego wpływu na kondycję praw człowieka. Wpływ ten jest jednak ograniczony, głównie ze względu na brak współpracy ze strony państw oraz brak odpowiednich środków na działanie mechanizmu. W rozprawie przedstawiono postulaty zmian, których wprowadzenie pozwoliłoby na wzmocnienie wpływu procedur specjalnych.Item Transnarodowe korporacje a prawa człowieka(2015-05-13) Greser, Jarosław; Kędzia, Zdzisław. PromotorPunktem wyjściowym do rozważań podjętych w pracy jest spostrzeżenie, że na obecnym etapie rozwoju koncepcji praw człowieka nie ma wątpliwości, iż podmioty gospodarcze są adresatami praw człowieka, w takim znaczeniu, iż posiadają zdolność do bycia podmiotem tych praw. Jednocześnie firmy, mimo że swoim działaniem mogą naruszyć prawa człowieka przysługujące innym podmiotom, nie są adresatem sankcji przewidzianych w systemie praw człowieka. Prowadzi to do powstania „luki w odpowiedzialności” firm czyli sytuacji, w której naruszenie praw człowieka pozostaje bezkarne. Na tej podstawie określono cel pracy, którym jest krytyczna analiza możliwości związania firm prawami człowieka. Badanie tego zagadnienia zostało podzielone na cztery części. W pierwszej części przedstawione zostały teoretyczne aspekty związania firm prawami człowieka. W związku z tym zbadane zostały problemy przedmiotowego i podmiotowego związania firm prawami człowieka oraz zakresu odpowiedzialności wynikającej z tego tytułu Druga część pracy dotyczy obowiązujących obecnie regulacji prawnych, które mogą być wykorzystane do związania firm prawami człowieka. Trzecia część pracy poświęcona została analizie pozaprawnych inicjatyw podejmowanych przez różne podmioty na rzecz związania firm prawami człowieka. Ostatnia część dotyczy prawa i praktyki polskiej w zakresie związania firm prawami człowieka.